Spojrzenie na wrześniowe niebo 2026

Posted by on 31 sierpnia 2026

Spojrzenie na wrześniowe niebo 2026

Gdy wrze­sień z pogodą zaczyna, zwy­kle przez mie­siąc pogoda trzyma”

To przy­sło­wie daje nam nadzieję, iż po gorą­cym lecie, sierp­nio­wym zaćmie­niu Słońca i Księ­życa, cze­kać nas będzie czas sta­bil­nej i praw­dzi­wie jesien­nej pogody. Wrze­sień, poza wyda­rze­niami histo­rycz­nymi, zwią­zany jest z powro­tem dzieci i mło­dzieży do szkół, zaś na nie­bie, to przede wszyst­kim okres rów­no­wagi mię­dzy dłu­go­ścią dnia i nocy. Te ostat­nie, są już coraz dłuż­sze i czę­sto bez­chmurne, sprzy­ja­jąc obser­wa­cjom astro­no­micz­nym. Parę cie­ka­wych zja­wisk będziemy mogli zaob­ser­wo­wać na wrze­śnio­wym nie­bie, a wszystko zale­żeć będzie od naszych moż­li­wo­ści obser­wa­cyj­nych. Posta­rajmy się w tym celu wyko­rzy­stać czas, z dala od miej­skich świa­teł, aby cho­ciaż przez chwilę spoj­rzeć w roz­gwież­dżone niebo, by podzi­wiać nawet gołym okiem Drogę Mleczną, roz­cią­ga­jącą się przez cały nie­bo­skłon, od pół­noc­nego do połu­dnio­wego horyzontu.
Korzy­sta­li­śmy, na ile to było tylko moż­liwe, z uro­ków tego­rocz­nego lata, a tym­cza­sem – ani nie spo­strze­gli­śmy się kiedy – Słońce w swej wędrówce po Eklip­tyce sys­te­ma­tycz­nie podą­żało ku rów­ni­kowi nie­bie­skiemu, przez  co jego dekli­na­cja – czyli wyso­kość nad rów­ni­kiem – malała, a w związku z tym, dni sta­wały się nie­ubła­ga­nie coraz to krót­sze. W tym roku w  nocy, 23 wrze­śnia o godz. 02.06, Słońce znaj­dzie się na rów­niku nie­bie­skim – wej­dzie w znak Wagi – po czym “przej­dzie” z pół­kuli pół­noc­nej nieba na połu­dniową, tym samym roz­pocz­nie się u nas astro­no­miczna Jesień.
Nie­za­leż­nie od tego faktu, w Kra­ko­wie w dniu 1 wrze­śnia, Słońce wscho­dzi o godz. 5.55 a zacho­dzi o godz. 19.23, nato­miast 30 wrze­śnia, wscho­dzi o godz. 6.39 a zacho­dzi o 18.20, zatem w ciągu tego mie­siąca ubę­dzie nam dnia w Mało­pol­sce o 107 minut! Skut­kiem ist­nie­nia zja­wi­ska refrak­cji w atmos­fe­rze ziem­skiej – wszyst­kie obiekty na nie­bie widzimy nieco wyżej niż są one w rze­czy­wi­sto­ści, zatem fak­tyczne zrów­na­nie dłu­go­ści dnia z nocą będzie dopiero w pią­tek 25 września.
Jeśli cho­dzi o stan aktyw­no­ści magne­tycz­nej naszej gwiazdy, to podob­nie jak to było w waka­cje, należy się spo­dzie­wać śred­niej ilo­ści plam, pochodni, czy pro­tu­be­ran­cji, na tar­czy naszej gwiazdy. Słońce bowiem znaj­duje się w sta­nie słab­ną­cej dzia­łal­no­ści, zwią­za­nej z jego XXV cyklem jede­na­sto­let­niej aktyw­no­ści. Pamię­tajmy przy tym, że obser­wa­cje plam i róż­nych zja­wisk z nimi zwią­za­nych, podob­nie jak przy jego zaćmie­niu, pro­wa­dzimy wyłącz­nie przy uży­ciu odpo­wied­nich fil­trów, naj­le­piej rzu­tu­jąc obraz Słońca przez lunetę na ekran.
Nato­miast ciemne, pra­wie bez­k­się­ży­cowe noce, dogodne do obser­wa­cji astro­no­micz­nych, wystą­pią w dru­gim i trze­cim tygo­dniu wrze­śnia, bowiem Księ­życ roz­pocz­nie ten mie­siąc podą­ża­jąc do ostat­niej kwa­dry, która wypad­nie 4.IX. o godz. 09.51, nów 11.IX. o godz. 05.27, pierw­sza kwa­dra 18.IX. o godz. 22.44, peł­nia 26.IX. o godz. 18.49. Księ­życ znaj­dzie się w pery­geum (naj­bli­żej Ziemi) 6.IX. o godz. 22, a w apo­geum (naj­da­lej od nas) będzie 19.IX. o godz. 05. W tym mie­siącu Księ­życ zbliży się 6.IX. do Marsa, 8.IX. do Jowi­sza, oraz 14.IX. do Wenus, ale te zja­wi­ska nie będą u nas widoczne.
Jeśli cho­dzi o pla­nety, to Mer­ku­rego można będzie obser­wo­wać bar­dzo nisko nad zachod­nim hory­zon­tem nieba, od pierw­szego tygo­dnia wrze­śnia, aż do końca paź­dzier­nika. Nato­miast Wenus pełni rolę Gwiazdy Wie­czor­nej i swym bla­skiem z łatwo­ścią wpad­nie nam w oko, coraz póź­niej zacho­dząc po Słońcu. Zaś Mars gości w gwiaz­do­zbio­rze Byka, a koń­cem mie­siąca przej­dzie do Bliź­niąt. Możemy go obser­wo­wać w dru­giej poło­wie nocy. Rów­nież po pół­nocy, w gwiaz­do­zbio­rze Raka, możemy obser­wo­wać na nie­bie Jowi­sza z jego wspa­niałą gro­madką gali­le­uszo­wych księ­ży­ców. W Rybach, dziel­nie kro­czy na nie­bie gazowy Saturn, przy­stro­jony w pier­ście­nie z naj­więk­szym sate­litą Tyta­nem, co możemy podzi­wiać już przez nie­wielką lunetę. Ponie­waż w dniu 4.X. będzie on w opo­zy­cji do Słońca, więc możemy go obser­wo­wać przez całą noc. Uran będzie widoczny od pół­nocy w  gwiaz­do­zbio­rze Byka, zaś w gwiaz­do­zbio­rze Ryb, przez całą noc można obser­wo­wać Nep­tuna, ale do ich obser­wa­cji trzeba się już posłu­żyć cho­ciażby małą lunetką.
Aby w tym powa­ka­cyj­nym mie­siącu, móc obser­wo­wać Księ­życ i Słońce, naj­ła­twiej będzie sko­rzy­stać z lunet Mło­dzie­żo­wego Obser­wa­to­rium Astro­no­micz­nego w Nie­po­ło­mi­cach, miesz­czące się przy ul. Miko­łaja Koper­nika 2.  Zapa­mię­tajmy  też sta­ro­pol­skie przysłowie:

Przy­szła jesień, ręce w kieszeń” 

dr Adam Michalec
Nie­po­ło­mice, 25 sierp­nia 2026

Wschody i zachody Księżyca
Wschody i zachody Słońca